Αν μπορείτε, βοηθήστε

27/07/2010

Αν μπορείτε, βοηθήστε

Χάθηκε το βράδυ της Τετάρτης, 21 Ιουλίου 2010,
από την περιοχή του Ωρωπού,
το ηλικίας 13 μηνών αρσενικό ασπρόμαυρο pointer της φωτογραφίας. Φορούσε μαύρο κολάρο και λευκό Scalibor.
Eίναι σκυλί συντροφιάς και ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΕΙ.
Δίνεται ΑΜΟΙΒΗ σε όποιον βοηθήσει στην ανεύρεσή του.


Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996851051

Όποιος φίλος θέλει μπορεί να αναδημοσιεύσει το κείμενο και τις φωτογραφίες.

Απόψε το φεγγάρι

Απόψε είπα στο φεγγάρι να της πει

πόσο φοβάμαι

μη τύχει και τη δω

και λείπει μέσα απ τ’ όνειρο

Απόψε η αγάπη μου

σε κάποιο παραθύρι

θε να κοιτά ψηλά

και ίσως το ρωτήσει

τρέξε φεγγάρι μου

απόψε τρέξε

τα σύννεφα μη σε προφθάσουνε

που το κατόπι σ’ έχουν πάρει

τρέξτε αστέρια μου

χιλιάδες τρέξτε

στα σύννεφα να φράξετε το δρόμο

δε θέλω να μου κρύψουνε απόψε το φεγγάρι

Απόψε θα της στείλω
τα φιλιά μου
και θέλω νάχει όλη νύχτα
ξαστεριά.

Αναζητώντας το μέλλον και τα ονειρά μας

η αγωνία μας πάντα ίδια,

αναζητώντας τις στιγμές

του αύριο ..

που κρύβουν τα όνειρα μας..

τις μοναδικές

της υποταγμένης μας ζωή

της βυθισμένης στις ανάγκες μας

που πήγε κι έκρυψε

στο μέλλον τα όνειρά μας

ο ήχος της πατημασιάς

έτεινε προς το μέλλον,

μας έφερε ένα βήμα πιο κοντά

στα όνειρά μας

μα δεν τα βρήκαμε

είχαν χαθεί κι αυτά

μαζί με το μέλλον μας.

ΗΡΘΕ, ΗΡΘΕ, ΗΡΘΕ Ο ΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ

ΒΙΒΗ-ΓΙΩΡΓΟ....

ΝΑ ΜΑΣ ΖΗΣΕΙ !!!!!!!!!

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΧΡΗΣΤΟ ΜΑΝΩΛΑΚΗ "ΑΝΤΙΡΡΟΠΑ ΠΟΤΑΜΙΑ" 2

ΠΟΤΕ ΦΤΑΣΑΜΕ ΕΔΩ;

Πότε φτάσαμε εδώ; Μετρήσαμε το χρόνο με τις λύπες μας, με τις χαρές μας μετρήσαμε το χρόνο με τις αγάπες μας. Μα τούτος ο χρόνος δεν ακολουθεί τον πραγματικό αυτόν που φέρνει τον ήλιο κάθε πρωί πάνω απ΄ τα βουνά, τα χελιδόνια και τις βροχές. Μετρήσαμε το χρόνο με αναστεναγμούς πάνω σε ξένα κορμιά μετρήσαμε τις νύχτες μας και στα χέρια ενός έρωτα αφεθήκαμε χρόνια. Και φάνηκε σαν να πέρασε μια μέρα, πλαγιάζοντας κάθε βράδυ με το ίδιο κορμί - το δικό μας. Με τους ίδιους πόθους ανταμώναμε κάθε βράδυ και ήταν πάντα σαν να ήταν η πρώτη φορά. Με τα ίδια όνειρα να φουσκώνουν τις φλέβες μας βλέπαμε κάθε πρωί τον ήλιο διαφορετικό. Με την ίδια ελπίδα πως αύριο θα ζήσουμε γεράσαμε και φτάσαμε εδώ πέρα απεγνωσμένα να συλλογιόμαστε πώς χάσαμε τη ζωή. Σαν χτύποι ρολογιού οι μέρες μας ίδιες, ίδιες κι απαράλλαχτες. Μετρήσαμε ένα χτύπο του ρολογιού και μετρήσαμε τη ζωή μας.

Μια λογική ακολουθία

Γολγοθάς.......

Σταύρωση.....

Ταφή..............

Ανάσταση ....

Καλό μήνα &

Καλή Ανάσταση σε όλους.

Έφυγε......

Έφυγε η Χριστινούλα μου...

Ο Κίτσος μου ο λεβέντης....

Πήγε ντυμένη νυφικά......

κατά πως έπρεπε.

-

Κι ήταν......

σαν ο Μορφέας νάκανε

βαριά τα βλεφαρά της

κι αποκοιμήθηκε.

-

Σαν ήρθε...

ο Αφέντης της Ζωής... ο Θάνατος

κρυφά σαν καβαλάρης .....γαμπρός

και μου την έκλεψε...

μπροστά απ τα μάτια μου.

-

Πρόλαβε και μετάλαβε

μισή ωρίτσα πριν

και πήγε νάβρει

τους νεκρούς αγαπημένους της.

-

Πατέρα, μάνα, συγγενείς

κι άλλους γνωστούς

και φίλους καρδιακούς

που την περίμεναν...