Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

Έφυγε......

Έφυγε η Χριστινούλα μου...
Ο Κίτσος μου ο λεβέντης....
Πήγε ντυμένη νυφικά......
κατά πως έπρεπε.
-
Κι ήταν......
σαν ο Μορφέας νάκανε
βαριά τα βλεφαρά της
κι αποκοιμήθηκε.
-
Σαν ήρθε...
ο Αφέντης της Ζωής... ο Θάνατος
κρυφά σαν καβαλάρης .....γαμπρός
και μου την έκλεψε...
μπροστά απ τα μάτια μου.
-
Πρόλαβε και μετάλαβε
μισή ωρίτσα πριν
και πήγε νάβρει
τους νεκρούς αγαπημένους της.
-
Πατέρα, μάνα, συγγενείς
κι άλλους γνωστούς
και φίλους καρδιακούς
που την περίμεναν...